タスク⑨ : Afterマイプレゼン

    กลับมาเจอกันอีกแล้วนะคะ อย่าเพิ่งเบื่อก่อนนะคะ อีกเดี๋ยวก็จะได้ปิดเทอมกันแล้ว555 ครั้งก่อนหน้านู้นได้เขียนถึง how to いいPowerPoint ไว้แล้ว ยังจำกันได้มั้ยเอ่ย? หลังจากตอนนั้นมาเราก็ได้ปรับแก้สไลด์ของตัวเองและเตรียมซ้อม 発表 มา จนถึงวันที่ต้องออกไปพรีเซ้นต์ค่ะ

    เกริ่นก่อนว่าเราทำหัวข้อเกี่ยวกับโรงหนังของไทยค่ะ อยากจะแนะนำคนต่างชาติว่า ในวันธรรมดาราคาจะถูก และแอร์ก็เย็นมาก แถมโฆษณาก็เยอะอีก กว่าจะได้ดูทีก็ตาแฉะ+ป็อปคอร์นหมดก่อน5555

    ความรู้สึกตอนซ้อม :

    เพื่อนเขาจับคู่กัน 2 คนก็ยังอุ่นใจ ช่วยสนับสนุนกันได้ ส่วนเราอยู่คนเดียวก็จะเหงาหน่อยๆ555 ตอนซ้อมมันก็โอเคนะ เพราะว่าไม่มีใครมานั่งฟังจริงๆ ก็เหมือนกับเราพูดกับตัวเองอะไรแบบนี้ เลยรู้สึกว่าตัวเองยังมีสติ คุมเสียง ความเร็วได้ ตอนแรกก็ลองอ่านสคริปอย่างเดียวแล้วจับเวลาดู หลังจากนั้นก็ค่อยๆจำทีละหัวข้อ+จับเวลาไปด้วย พอเริ่มจำได้ก็ซ้อมกับกระจก พยายามปรับโทนเสียง ใช้สายตามองไปทั่วๆ พอฝึกไป+แก้ไป ก็รู้สึกว่าไม่ตื่นเต้นเท่าไหร่ เหมือนสเต็ปเริ่มเข้าที่เข้าทาง

    การเตรียมสไลด์ :

    ตอนที่ทำครั้งแรกใส่ข้อมูลไปหลายเรื่องมากกกกก จนมาคิดว่าใส่เยอะขนาดนี้คนฟังจะจำอะไรได้บ้าง ก็เลยลดหัวข้อที่พูดลง ส่วนเนื้อหาตอนแรกก็เขียนเป็นประโยคยาวเลย พอแก้อีกรอบก็พยายามปรับให้สั้น กระชับขึ้นเท่าที่จะทำได้ หารูปภาพที่เกี่ยวข้องมาใส่ หรือถ้าอันไหนดูรูปแล้วเข้าไปสิ่งที่จะสื่อก็จะพยายามไม่ใช่ตัวอักษรอธิบายค่ะ ส่วนสีก็พยายามคุมโทนให้เข้ากับสไลด์อื่นๆ ใช้สีเป็นสัญลักษณ์

   ตัวอย่างสไลด์ที่ทำมา

Before

After

   ตัวอย่างการใช้ภาพและสี

    ความรู้สึกตอนพรีเซ้นต์ :

     คิดว่าเราก็ซ้อมมาดีนะ แต่พอเอาเข้าจริงก็ตื่นเต้นค่ะ แรกเริ่มเดิมทีเราก็เป็นพวกชอบประหม่าอยู่แล้วด้วยก็รู้สึกกลัว กลัวตัวเองจะพลาด พูดผิดอะไรแบบนี้ แถมอาจารย์กับเพื่อนๆก็ต้องให้คะแนน(โหวต)ด้วย ก็จะรู้สึกกดดันหน่อย ตอนพูดแรกๆก็รู้ตัวว่าตื่นเต้น พยายามจะคุมเสียงตัวเองและคุมความเร็วๆในการพูดเพื่อนจะได้ฟังรู้เรื่องกัน คอยใส่มองเพื่อนๆไปเพื่อสร้างอายคอนแทค แต่พอได้สบตากับเพื่อนก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นมา รู้สึกว่านอกจากเพื่อนจะฟังเราแล้วยังให้กำลังใจเราอีก ทำให้เรารู้สึกสบายใจมากกว่าตอนแรกค่ะ จากนั้นก็อาจจะมีพูดตะกุกตะกักไปบ้างแต่ก็ยังกลับมาพูดต่อได้ ไม่ได้เดธแอร์ไป ก็รู้สึกดีกว่าที่คิดเยอะเลย

    ที่เราพยายามใส่ใจสุดคงเป็นเรื่องเสียงเพราะตั้งแต่ปี 2 ที่ต้อง 発表 บ่อยๆ เราจะเสียงเบา คือตอนแรกๆก็ได้ยินอยู่หรอกแต่พูดไปเรื่อยๆก็จะค่อยๆเบาลงๆ บางทีอาจารย์ก็จะบอกว่าไม่ค่อยได้ยิน ก็เลยพยายามรักษาระดับเสียงของตัวเองไว้และยิ้มให้ทุกคน คิดว่าทำหน้าเครียดหรือลุกลี้ลุกลนให้เพื่อนเห็นคงจะไม่ดี5555


    発表 ของเพื่อน : รูปแบบการเสนอของเพื่อนแต่ละกลุ่มก็จะต่างกันออกไป บางกลุ่มก็เริ่มเกริ่นมาเป็นคำถามหรือควิซให้ทำ ตรงนี้ทำให้เรียกความสนใจของเราได้เลย บางกลุ่มก็ทำเหมือนกำลังดูรายการทีวีอยู่ เราชอบตรงนี้มาดูเอนเตอร์เทนได้ดี บางคนก็ใช้ท่าทางมาช่วยในการอธิบาย ทำให้รู้ได้ถึงความพยายามที่จะสื่อสารให้ผู้ฟังได้เข้าใจ  แถมสไลด์ของเพื่อนก็ดูเข้าใจง่าย สบายตา มีสรุปมาเป็นตารางให้ด้วย ไม่ต้องมานั่งแยกแยะเอง ที่สำคัญคือเสียงของทุกคนน่าฟังแถมพูดชัดด้วย คราวหน้าว่าจะลองหาสไตล์การนำเสนอใหม่ๆเหมือนที่เพื่อนทำบ้าง จะได้ไม่ดูเป็นแพทเทิร์นเดียวละดูน่าสนใจขึ้นด้วยค่ะ

     จากการที่ได้มา 発表 หลังจากห่างหายไปนานก็รู้สึกสนุกแปลกๆดีค่ะ เหมือนเป็นการ challenge ตัวเองดี แต่ก็กดดันด้วยเหมือนกัน555  แต่คิดๆดูแล้วเราก็คงหนีไม่พ้นอยู่ดีเพราะตอนทำงานก็ต้องเจอ สิ่งที่ทำได้ก็มีเพียงการฝึกซ้อม ตั้งสติ และวางแผนหาวิธีรับมือในสถานการณ์ที่นอกเหนือความคาดหมายอย่างที่เพื่อนเจอด้วยค่ะ